Liturgische werkgroep

LITURGISCHE   WERKGROEPGeloof biedt houvast

WAT?

‘Liturgie’ komt van het Latijn: ‘liturgia’ en van het Grieks ‘leitourgia’ (kerkelijke dienst)

Liturgie is het geheel van voorgeschreven gebeden, ceremoniën, rituelen en handelingen die een eredienst uitmaken; de gehele openbare eredienst aan God; de eucharistie, de sacramenten, koorgebed met officiële teksten.

Liturgie noemt men een geheel van vieringen waarin afzonderlijke leden
van een gelovige gemeenschap op een uitdrukkelijke wijze samen hun geloof belijden, beleven en vieren.

Dit Godsvolk vindt zijn verleden en toekomst terug in gebed en Bijbelse verhalen.
De teksten, gebeden, gebaren, rituelen en symbolen die gebruikt worden, bedoelen slechts een doorgang te zijn tot het eigenlijke waarvoor ze staan: het onzichtbare en het onzegbare, het verbond dat God met Zijn Zoon Jezus en de mens gesloten heeft.

Het is dus vanuit het dagelijks leven samenkomen in geloof om via Jezus GOD te ontmoeten in het woord van de Bijbel dat verleden en toekomst verbindt; om GOD te ontmoeten in riten, symbolen en gebed. Dit om gesterkt naar het leven terug te keren.

WIE?
Onze parochiale liturgische werkgroep bestaat uit diverse personen: mannen en vrouwen; gebedsleiders en gemandateerden als voorganger in uitvaartliturgie en staat onder leiding van een pastorale werkster.
Ieder groepslid heeft één of meerdere opleidingen genoten en iedereen is  bereid om zich steeds te blijven vormen.  Want elke taak vraagt competentie, toeleg en afwerking

TAKEN?
De liturgische werkgroep werkt aan de inhoud, de vorm en de sfeer van liturgische diensten

Welke vieringen komen zoal aan bod?

  • Meerdere zondagsvieringen want de zondag is de dag bij uitstek.
    Op die dag, de eerste dag van de week, komen christenen bij elkaar om samen de maaltijd van de Heer te vieren en zo zijn dood en verrijzenis te gedenken.   Waaronder:
    Lichtmis –  Hemelvaart  –  Pinksteren  –  Onze Lieve Vrouw Hemelvaart
  • Vieringen tijdens de sterke tijden :
    Advent – Kerstmis  –  Vasten  –   Goede Week en Pasen
  • Vieringen bij overgangsrituelen:  Catechese – en Doopselviering
    Catechese- en eerste communieviering
    Catechese- en Vormselviering
    Gebedswake aan vooravond van uitvaart
    Uitvaartliturgie
  • Woord- communievieringen
    tijdens de week met gedurige aanbidding
    en op zondag bij afwezigheid van de priester
  • Maria- vieringen:
    bedevaart naar Scherpenheuvel
    bedevaart naar Drieboompjesberg
    aan het kapelletje (Zoerselsteenweg)

Bezinningsmomenten 
Ook proberen we, als leden van deze groep, medegelovigen wegwijs te maken in de taal van de Bijbel, het geloof en het gebed. De vraag is niet echt welke taal we hanteren om over God, het geloof en de christelijke boodschap te spreken maar de vraag is vooral: ‘waar zit het aanknopingspunt met de taal van het dagelijks leven?’ Spreken over het geloof en spreken over het leven ligt dan ook heel dicht bij elkaar.

BESLUIT

Liturgie is als het ware een heilig spel
In de christelijke liturgie brengen we onze concrete levenservaringen ter sprake en plaatsen die in dat eeuwenoude verhaal dat ons is overgeleverd. Het verhaal van Israël en van Jezus is namelijk ook ons verhaal. Wij komen daar in voor. Wij zijn subject. Was dat niet zo, dan stonden wij buiten spel. Dan zou liturgie over onze hoofden heengaan en een zinloos spelletje zijn, nodeloos tijdverdrijf. Liturgie gaat over ons en onze wereld.
Alleen dan is ze eredienst, dienst aan God en dienst aan mensen.

Als voorname karakteristiek zouden we willen zeggen dat liturgie een spel is.
Het vieren van liturgie is ‘spelen voor Gods aangezicht’.
Liturgie is een spel, een serieus spel weliswaar,
maar als grondtoon overheerst toch de vreugde en de dankbaarheid.
Een spel relativeert de werkelijkheid.

Welnu, liturgie doet dat ook. In de liturgie wordt de alledaagse werkelijkheid in een bepaald perspectief gezet, dat van Gods wereld en in dat perspectief krijgen de dingen mensenkringeen ander gezicht. We kijken als het ware even boven onszelf uit. Onze beperkte horizon wordt even verruimd. Wij spelen in de liturgie dat het licht van Gods koninkrijk doorbreekt en het is ook zo. We spelen niet zomaar een spelletje voor de grap. De ellende die wij dagelijks ervaren, verdwijnt daarmee weliswaar niet, maar in dat licht verliest zij toch haar dreiging en grimmigheid.

Liturgie vieren is een manier van omgaan met de werkelijkheid, Gods werkelijkheid. Dat doen we door te bidden en te zingen. We zitten, lopen, staan, knielen, buigen, enzovoort. Er gebeurt van alles. Als het goed is, word je er met al je zintuigen en heel je lichamelijkheid bij betrokken. Het is allemaal menselijke expressie.

liturgie kan je niet consumeren. Je bent geen passief toeschouwer, maar actief deelnemer. Iedere aanwezige is medespeler en is betrokken in de dialoog tussen God en mensen en tussen mensen onderling. Maar, zoals voor elk spel geldt, je moet je er wel aan overgeven. Kortom: liturgie moet je meemaken en meedoen.

Chris Faes,
Voorzitter Liturgische Werkgroep

Geef een reactie